Het gevaarlijkste cijfer wat je je werk en werkgever kan geven? Een 6.

‘Als je je werk een cijfer mag geven, wat zou je het dan geven?’ ‘Een 6je. Het is wel oké maar niet denderend.’

En precies daar schuilt het grootste gevaar. Goed genoeg om te blijven zitten en niet vervelend genoeg om weg te gaan. En dat is om meerdere redenen funest voor jou, je werkplezier én voor je werkgever. In deze blog leg ik uit hoe dat zit.

Comfortabel ontevreden

We zijn er kampioen in geworden. Werken in een omgeving die ons nét tevreden houdt. En ondertussen wel klagen over die ene collega die altijd (ongevraagd) z’n mening naar voren schuift, de smakeloze koffie uit de automaat, je leidinggevende die nooit luistert maar waar je ook nooit wat over zegt (behalve dan thuis aan de etenstafel) en die soms eindeloos durende, nutteloze, vergaderingen die nergens over gaan. En zo kan ik nog wel even doorgaan.

En aan de andere kant heb je het salaris dat wel oké is, die andere collega waar je wél goed mee kan opschieten en dat ene projectje in het jaar dat wél energie geeft. Allemaal net genoeg om te blijven waar je nu bent; Comfortabel ontevreden.

Dit alles heeft grote consequenties:

• Je voelt weinig energie, wat niet ten goede komt van jou, je werk en je privé omgeving;
• Je groeit niet door waardoor er routine in je werk komt, je op de automatische piloot verder gaat en je potentie verloren raakt;
• Je gaat negatiever in het leven staan. Al dat geklaag is niet goed voor je mindset!

En toch kom je niet in beweging. Waarom? Omdat het dus allemaal nét niet slecht genoeg is. Dit is de sluipmoordenaar van ambitie. Ja, ik weet het. Wellicht een beetje overdreven maar het klopt.

Het gaat aan je knagen en het zeurt maar niet genoeg om in actie te komen. Dus blijf je zitten waar je zit. Jaren gaan voorbij en dat terwijl je allang ergens anders had kunnen zitten waar je veel gelukkiger bent.

Ons brein dat ons tegen werkt

Ons brein heeft een voorkeur. Niet voor geluk, niet voor groei maar voor veiligheid. We kijken bij verandering automatisch naar wat we kunnen verliezen en niet zozeer naar wat we kunnen winnen.

Meer energie, meer betekenis, een trotser gevoel, meer salaris, leukere collega’s, allemaal voorbeelden van dingen die we kunnen winnen maar dus niet zien. Het verlies van iets voelt zwaarder dan het winnen van iets. Dat is menselijk maar ook beperkend.

We blijven liever zitten waar we ongelukkig zijn en vertrouwd dan waar het beter kan zijn en onbekend. Comfortabel ontevreden.

Tijd voor zelfreflectie

Stel jezelf eens de volgende vraag: ‘Als ik hier over 5 jaar nog zit, ben ik daar dan trots op?’ Is het antwoord ja? Mooi. Lekker blijven zitten waar je zit. Is het antwoord nee of twijfel je? Stel je dan de volgende vraag: ‘Wat maakt dat ik hier nu nog zit?’ Schrijf punten op die je in deze baan houden. Stel vervolgens deze vraag aan jezelf; ‘is dit het waard?’ Is het antwoord nee, stel dan de volgende vraag; ‘Wat heb ik nodig om in actie te komen?’

Wat zou er gebeuren als…

Wat zou er gebeuren als je niet kijkt naar wat je verliest maar naar wat je zou kunnen winnen?

• Wat als je energie terugkrijgt?
• Wat als je weer leert?
• Wat als je omgeving je uitdaagt?
• Wat als je wél groeit?
• Wat als je inkomen stijgt?
• Wat als je werk weer iets zegt over wie je bent?
• Wat als je weer meer plezier krijgt?
• Wat als je relatie er beter op wordt?

Oké. Misschien ben je nu overtuigd en ben je je ervan bewust dat je in actie moet komen. Moet je dan meteen ontslag nemen? Nee, dat niet. Begin eens met kleine stappen. Ga eens in gesprek met iemand, kijk of je je werk kan veranderen, onderzoek welke mogelijkheden je hebt, kijk eens naar studies die je altijd al interesseren.

Het belangrijkste is om IETS te doen, om een eerste stap te zetten van comfortabel ontevreden naar comfortabel tevreden. Want daar zit de potentie, daar zit groei en daar zit een blijere jij.